ورود کاربر
ایمیل
کلمه عبور
کلمه عبور را فراموش کرده ام  |
 
تاريخ : بيستم و سوم اسفند 1393 ساعت 17:59   |   کد : 335

سیدعلی مدنی‌زاده
تابوی تورم:گذشته، حال، آینده
متاسفانه اقتصاد ما گرفتار بیماری مزمنی شده که بیرون آمدن از این بیماری به امری غیرقابل تصور برای بعضی از افراد بدل شده است. اگر بخواهیم به طور مشخص‌تری بررسی کنیم، اتفاقی که عملاً افتاده، این است که همواره طی سالیان، آحاد اقتصادی ما و سیاستگذاران به تزریق پول بانک مرکزی با نرخ حدود 23 درصد سالانه عادت کرده‌اند.
کشور ما طی دهه‌های گذشته، تورم بالایی را تجربه کرده است؛ تورم‌هایی که به طور متوسط حدود ۲۰ درصد دهه‌های قبل بوده‌ است. این عدد در اذهان مردم نقش بسته است. تقریباً تمامی اجزا و ساختارهای مختلف نظام اقتصادی ما نیز بر اساس همین تورم ۲۰ درصد شکل گرفته است. یعنی با وجود اینکه پذیرفته‌ایم هزینه‌هایی از این ناحیه برای ما مترتب خواهد بود، ولی انتظارات‌مان را با این میزان نرخ تورم تطبیق داده‌ایم. متاسفانه اقتصاد ما گرفتار بیماری مزمنی شده که بیرون آمدن از این بیماری به امری غیرقابل تصور برای بعضی از افراد بدل شده است. اگر بخواهیم به طور مشخص‌تری بررسی کنیم، اتفاقی که عملاً افتاده، این است که همواره طی سالیان، آحاد اقتصادی ما و سیاستگذاران به تزریق پول بانک مرکزی با نرخ حدود ۲۳ درصد سالانه عادت کرده‌اند. این پول بدون پشتوانه و در واقع از جیب مردم (به صورت مالیات پنهان) تزریق شده است. در این میان، بانک مرکزی نیز مثل یک پدر مهربان بوده که از خود مردم به مردم تسهیلات می‌داده و عملاً تنها تورم ایجاد می‌کرده و هیچ نقشی در رشد اقتصادی نداشته است. تمام آن چیزی که تصور می‌شود بانک مرکزی و به تبع آن سایر بانک‌ها می‌توانند با استفاده از چنین تسهیلاتی به وضعیت تولید و اشتغال کمک کنند، توهمی است که نتیجه آن طی دهه‌های مختلف تجربه شده و ارمغانی جز تورم نداشته است.

شرح این مقاله را در شماره ۱۴۴  فصلنامه تازه‌های اقتصاد دنبال کنید.

آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان  
 



Powered by AtenaHamayesh